USŁUGA PSYCHOTERAPII DZIECI I MŁODZIEŻY

Psychoterapia dzieci i młodzieży


 

W przypadku młodszych dzieci to najczęściej rodzic/ opiekun jest pierwszą osobą, która zauważa niepokojące zachowania, objawy u dziecka. Czasami zdarzają się sytuacje, że dzieci, nastolatki same proszą rodziców o znalezienie wsparcia psychologicznego. Często też rodzice/ opiekunowie mogą być kierowani przez szkołę, różnego rodzaju placówki, pediatrów, czy bliskie osoby do skonsultowania tematu dziecka ze specjalistą.

Kiedy rozważyć psychoterapię dla dzieci i młodzieży?

 

Psychoterapia dzieci i młodzieży to metoda leczenia i wsparcia w sytuacji, gdy trudnością stają się np:

  • emocje dziecka (wybuchy złości, wybuchowość, drażliwość, płaczliwość, obniżony nastrój, depresja lub inne problemy emocjonalne),
  • problemy rówieśnicze (trudności z nawiązywaniem relacji, fobia szkolna, izolacja od rówieśników),
  • problemy związane z lękiem (zaburzenia lękowe - np. zaburzenia obsesyjno - kompulsywne- OCD, fobie, ataki paniki),
  • problemy z zachowaniem (zaburzenia opozycyjno-buntownicze, problemy z nauką),
  • motywacja (wycofywanie się z różnych aktywności),
  • radzenie sobie z utratą (przewlekła choroba, śmierć) lub przejście traumy;
  • problemy ze snem (bezsenność, nadmierna senność, częste wybudzanie),
  • problemy poznawcze  (koncentracja uwagi, pamięć),
  • samookaleczenia, myśli samobójcze, zażywanie szkodliwych substancji,
  • zaburzenia odżywiania (zaburzenia związane z jedzeniem: anoreksja, bulimia, ortoreksja, kompulsywne objadanie się),
  • radzenie sobie ze stresem i napięciem,
  • złe, niewyjaśnione samopoczucie fizyczne (bóle głowy, problemy gastryczne, przybieranie na wadze pomimo diety, szybka utrata wagi  – jeżeli  nie stwierdzono podłoża fizjologicznego),

Czasami też zachowanie dziecka bardzo zmienia się na przestrzeni krótkiego czasu.  Cokolwiek wywołuje niepokój, dobrze jest skonsultować temat u psychologa dziecięcego lub psychoterapeuty.

Psychoterapia młodzieży

Psychoterapia dla młodzieży polega głównie na rozmowie. Czasami uzupełnieniem rozmowy stają się różnego rodzaju ćwiczenia, karty pracy, kwestionariusze, zadania domowe. Metody pracy dobierane są indywidualnie – w zależności od wieku dziecka, trudności, momentu terapii.